Nostagic moments...

 

Family...

 

Amma still with us...

 

"I Was There In The Room" Eve Ensler

 776: I Was There In The Room

"I Was There In The Room"

- Eve Ensler

I was there when her vagina opened.

We were all there her mother, her husband and I,

and the nurse from the Ukraine with her whole hand

up there in her vagina feeling and turning with her rubber

glove as she talked casually to us--like she was turning on a loaded faucet.

I was there in the room when the contractions

made her crawl on all fours,

made unfamiliar moans leak out of her pores

and still there after hours when she just screamed suddenly

wild, her arms striking at the electric air.

I was there when her vagina changed

from a shy sexual hole

to an archeological tunnel, a sacred vessel,

a Venetian canal, a deep well with a tiny stuck child inside,

waiting to be rescued.

I saw the colors of her vagina. They changed.

Saw the bruised broken blue

the blistering tomato red

the gray pink-the dark;

saw the blood like perspiration along the edges

saw the yellow, white liquid, the shit, the clots

pushing out all the holes, pushing harder and harder,

saw through the hole, the baby's head

scratches of black hair, saw it just there behind

the bone--a hard round memory,

as the nurse from the Ukraine kept turning and turning

her slippery hand.

I was there when each of us, her mother and I,

held a leg and spread her wide pushing

with all our strength against her pushing

and her husband sternly counting, "One, two, three,"

telling her to focus, harder.

We looked into her then.

We couldn't get our eyes out of that place.

We forget the vagina

what else would explain

our lack of awe, our lack of wonder.

I was there when the doctor

reached in with Alice in Wonderland spoons

and there as her vagina became a wide operatic mouth

singing with all its strength;

first the little head, then the gray flopping arm, then the fast swimming body, swimming quickly into our weeping arms.

I was there later when I just turned and faced her vagina.

I stood and let myself see her all spread, completely exposed

mutilated, swollen and torn,

bleeding all over the doctor's hands

who was calmly sewing her there.

I stood and her vagina suddenly

became a wide red pulsing heart.

The heart is capable of sacrifice.

So is the vagina.

The heart is able to forgive and repair.

It can change its shape to let us in.

It can expand to let us out.

So can the vagina.

It can ache for us and stretch for us, die for us

and bleed and bleed us into this difficult, wondrous world.

I was there in the room.

I remember.

[from 'the vagina monologues'...]

 [https://exceptindreams.livejournal.com/202710.html] https://www.livejournal.com/

Jesus of the gospels and me, a disciple or ....

Am Pankiras, son of late Mr. Arulappan and Mrs. Lenamma of Erayumanthurai, born on 28th January 1955 (10.05.1955), a 'priest', a title, am ill at ease with, since 22nd December 1980. 

The name: Since my entry in the seminary in 1971, i was called Pancretius, a Latinized form of the name in Tamil. In English it is Pancras in whose name there is a famous railway station in London as well as a muncipality in which V.K.Krishnamenon St Pancras Borough Councillor 1934 - 1947, besides the novel 'Fabiola' by English Cardinal Nicholas Wiseman depicting a number of martyrdom accounts and legends of real-life Christian saints like Agnes, Sebastian, Pancras (Pancratius) among others into the fictitious story. 

Memento to Thomas Netto, Archbishop designate of the Latin Archdiocese of Trivandrum....

തോമസ് ജേ. നെറ്റോ 

തിരുവനന്തപുരം ലത്തീൻ അതിരൂപതാ മെത്രാപ്പൊലിത്ത -19.03.2022

 'വചനം മാംസമായതു' (യോഹ 1:14) പോലെ... 

 ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്' (യോഹ 1:29) 

'നല്ലിടയൻ' (യോഹ 20:11) ആയിത്തീർന്നതാണ് യേശു... 

 '... ഒരാൾക്ക് നൂറ് ആടുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കെ, 

 അതിലൊന്ന് വഴിതെറ്റിപ്പോയാൽ 

 തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനെയും മലയിൽ വിട്ടിട്ട്, 

 അവൻ വഴി തെറ്റിയതിനെ അന്വേഷിച്ചു പോകയില്ലേ? 

 കണ്ടെത്തിയാൽ അതിനെക്കുറിച്ച്... 

 സന്തോഷിക്കുമെന്ന്... ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു...'(മത്തായി 18:12-13). ആടുകളെ പോറ്റാതെ, സ്വയം പോറ്റുന്ന 

ഇടയന്മാർക്ക് ദുരിതമെന്ന് എസെക്കിയേൽ പ്രവചിക്കുന്നു: 

 'എന്റെ ആടുകൾക്കു ഞാൻ അവരോടു കണക്കു ചോദിക്കും... 

 ഞാൻ തന്നെ എന്റെ ആടുകളെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടുപിടിക്കും...'(34:10, 11) ഇതിനോട് ചേർത്തു വായിച്ച് ധ്യാനിക്കാം 

 23-മത്തെ സങ്കീർത്തനത്തെയും... 

 തുടർന്ന്, തന്റെ 'ആടുകളെ മേയിക്കാൻ' (യോഹ 21:15) 

അവിടുന്ന് പത്രോസിനെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു... 

'ദൈവത്തെയും മാമോനെയും സേവിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല' (മത്തായി 6:24) യേശു ശിഷ്യർക്ക്, വിശേഷിച്ചും, 

തിരുവനന്തപുരം പ്രാദേശിക സഭയുടെ 

 ഇടയ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കുന്ന തോമാ, അങ്ങേക്കും... 

 'അരപ്പട്ടയിൽ സ്വർണമോ വെള്ളിയോ 

 ചെമ്പോ കരുതി വയ്ക്കരുത്. 

 യാത്രയ്ക്കു സഞ്ചിയോ രണ്ടു ഉടുപ്പുകളോ 

 ചെരിപ്പോ വടിയോ കൊണ്ടുപോ കരുത്'. (മത്തായി 10:9-10). 

 'വിജാതിയരുടെ ഭരണകർത്താക്കൾ 

 അവരുടെമേൽ യജമാനത്വം പുലർത്തുന്നുവെന്നും 

 അവരുടെ പ്രമാണികൾ അവരുടെമേൽ അധികാരം 

 പ്രയോഗിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ. 

 എന്നാൽ, നിങ്ങളുടെയിടയിൽ അങ്ങനെയാകരുത്' (മർക്കോസ് 10:42-43). 'മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നത്, ശുഷ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, 

ശുശ്രൂഷിക്കാനും സ്വന്തം ജീവൻ അനേകർക്കുവേണ്ടി 

 മോചനദ്രവ്യമായി നൽകാനുമത്രേ.' (മർക്കോസ് 10:45). 

 'നിങ്ങളുടെ കർത്താവും ഗുരുവുമായ ഞാൻ 

 നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയെങ്കിൽ, 

 നിങ്ങളും പരസ്പരം പാദങ്ങൾ കഴുകണം.' (യോഹ 13:14). 

 '...ഞാൻ നിങ്ങളെ ദാസന്മാർ എന്നു വിളിക്കുകയില്ല... 

 സ്നേഹിതന്മാരെന്നു വിളിച്ചു.' (യോഹ 15:15) 

 ശിഷ്യന്മാരെ 'സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കണമേ!' (യോഹ 17:17) 

 എന്നവിടുന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു, കാരണം 

 'സത്യം അവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കും.' (യോഹ 8:32). 

 അവിടുന്ന് 'അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പട്ടത് 

 ബന്ധിതർക്ക് മോചനവും അന്ധർക്കു കാഴ്ചയും 

 അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർക്കു സ്വാതന്ത്ര്യവും 

 കർത്താവിനു സ്വീകാര്യമായ വത്സരവും പ്രഖ്യാപിക്കാനുമാണ്...' (ലൂക്കാ 4:18-19).

 'യേശു വന്നിരിക്കുന്നത് 

ശിഷ്യന്മാർക്ക് ജീവനുണ്ടാകാനും 

അത് സമൃദ്ധമായി ഉണ്ടാകാനുമാണ്.' (യോഹ 10:10). 

 ഈ വചനങ്ങൾ അങ്ങയിൽ മാംസം ധരിക്കട്ട, 

 അങ്ങ് നല്ലയിടയനായിത്തീരട്ടെ, 

ദൈവജനം അതനുഭവിക്കട്ടെ... 

ഇതാണെന്റെ ആശംസയും പ്രാർത്ഥനയും... 

                                                                                  -പങ്കി

Authenticity and authority…

 

Erayumman Panky

Ftebaruapr0y n7, 2o0lre17tg34  · 

Shared with Public

Yet another loud thinking on Authenticity and authority…

‘And when Jesus finished these sayings, the crowds were astonished at his teaching, for he taught them as one who had authority, and not as their scribes.’ (Mt 7:28)’… and coming to his own country he taught them in their synagogue, so that they were astonished, and said, “Where did this man get this wisdom and these mighty works? Is not his mother called Mary? And are not his brethren James and Joseph and Simon and Judas? And are not all his sisters with us? Where then did this man get all this?” (13: 54-56) ‘Is not this the carpenter…?’ (Mk 6:3) “Is not this Joseph’s son?” (Lk 4:22)

Jesus to his contemporaries was not what he is today for the Christians, even for others! He was fallible, vulnerable like any one of us: ‘… he was hungry. And seeing in the distance a fig tree in leaf, he went to see if he could find anything on it. When he came to it, he found nothing but leaves, for it was not the season for figs.’ (Mk 11:12-13) ‘…he began to be sorrowful and troubled. Then he said to them, “My soul is very sorrowful, even to death… if it is possible, let this cup pass from me…” (Mt 26: 37-39) ‘When Jesus saw her weeping, and the Jews who came with her also weeping, he was deeply moved in spirit and troubled… Jesus wept…’ (Jn 11: 33-35) ‘And when his friends heard it, they went out to seize him, for they said, “He is beside himself.” (Mk 3:21)

Where did this otherwise ordinary Jesus get his authority? It was not from any ancestry or any position or possession, anything from outside but from the realization of being the child of God which becomes his authenticity. It is being thoroughly honest to oneself as well to others, transparent, needing no defense for one’s words or deeds, having nothing to hold on or to safeguard and let things go, let them take their own course, needing no one to authenticate… It is being genuine, wholesome experiencing and enjoying oneness with the Other (Jn 10:30, 14:9) and the others as well (Mt 25:40, 45), everyone and everything and thereby the freedom of the children of God…

None can take away authority derived of authenticity, nor will it diminish, nor can it hurt but only heal… It is ‘easy…and light’ (Mt 11:30) Where do we, the priests, the ‘alter Christos’ stand in contrast to Jesus having ‘nowhere to lay his head’ (Mt 8:20) still was not ‘anxious about …life nor about… body’ knowing that his ‘heavenly Father knows that (he) need them all. But seek first his kingdom and his righteousness, and all these things shall be yours as well.’ (6:25ff)… The Sermon on the Mount has this more to say: “Do not lay up for yourselves treasures on earth, where moth and rust consume and where thieves break in and steal, but lay up for yourselves treasures in heaven, where neither moth nor rust consumes and where thieves do not break in and steal. For where your treasure is, there will your heart be also.’ (6:19-21)